۱) لطفاً خودتان را معرفی نمایید وبفرمایید از چندسالگی شروع به تنیس­روی­میز ­کردید؟

منصوره رضائی بادافشانی هستم. متولد ۱۶/۰۵/۱۳۶۶ اصفهان تنیس­ روی­ میز را از ۱۱ سالگی شروع و تا ۱۴ سالگی در مسابقات آموزشگاهی فعالیت داشتم و از ۱۵ سالگی تاکنون زیر نظر مربی محترم سرکار خانم بلوچی به صورت حرفه­ای این رشته را ادامه داده­ام.

۲) از سابقه ورزشی و مقام­های کسب شده برای ما بگویید؟

 مقام دوم انفرادی وتیمی آموزشگاه­های کشور

مقام اول لیگ دسته یک کشور

مقام سوم لیگ دسته برتر کشور

مقام اول و سوم در مسابقات رده­بندی دسته یک کشور

مقام سوم قهرمانی کشور بزرگسالان و تعدادی مقام قهرمانی درسطح دانشگاه­ها و کشوری و استانی و ۷سال است که در رده­بندی دسته برتر نیز حضور دارم.

شایان ذکر است از سال ۱۳۸۴ نیز در زمینه  مربیگری در تیم­های مختلف استان اصفهان در رده:مسابقات آموزشگاهی، شهرداری، جهاد کشاورزی، جانبازان ومعلولین مشغول فعالیت هستم.

۳) وضعیت تمرینی خودتان و دیگر بانوان چگونه است؟

وضعیت تمرینی خودم در حال حاضر به علت وجود برخی محدودیت­ها(نبود یار تمرینی مناسب) رضایت­بخش نیست و وضعیت انجام تمرینات با بانوان حائز رتبه­های تراز اول بسیار محدود است.

۴) در حال حاضر تنیس­روی­میز بانوان کشور را چگونه ارزیابی می­کنید؟

تنیس­روی­میز بانوان تا حدودی پیشرفت کرده است اما امیدوارم با تدابیری صحیح و کارآمد، توسط فدراسیون  شاهد پیشرفت روزافزون  بانوان در این رشته باشم تا به جایگاه اصلی خودمان برسیم.

۵) چه خواسته­ای از مسئولین فدراسیون برای پیشرفت این رشته دارید؟

یکی از مهمترین مسئولیت های فدراسیون این است که تا حد امکان به همه­ی بازیکنان برتر کشور اهمیت بدهد و پیشنهاد می­کنم تعداد بازیکنان انتخاب شده از ۴ نفر به ۱۰ نفر و بیشتر افزایش یابد و سپس بعد از برگزاری اردوها­یمختلف، در اردوهای پایانی ۴ نفر نهایی انتخاب شوند. همچنین به لیگ باشگاهی بانوان نیز اهمیت بیشتر دهند.

۶) لطفاً شیرین­ترین و تلخ­ترین خاطره ورزشی خودتان راعنوان کنید؟

به خاطر علاقه­ای که به این رشته دارم فکر می­کنم بهترین وشیرین­ترین خاطرات من حضور در مسابقات مختلف به خصوص رده­بندی­های تیم ملی بوده است.

یکی از تلخ­ترین خاطرات من زمانی بود که من در استان  بعد از دو دور مسابقه انتخابی نفر دوم شدم ولی برای اعزام به مسابقات مسئولین محترم هیأت نفر هفتم را فرستادند.

۷) از مربیان و کسانی که برای شما زحمت کشیده­اند بگویید؟

ابتدا از زحمات فراوانی که پدر و مادر عزیزم برایم کشیده­اند تشکر می­کنم و با حمایت­هایشان برای من باعث آرامش و پیشرفت­ در تمام عرصه­های ورزشی­ام بوده­اند.

از زحمات مربیان خودم خانم­ها شاهی، بیات که در ابتدای کارمرا راهنمایی نمودند، تشکر می­نمایم.

 همچنین در اینجا جا دارد  از سرکار خانم بلوچی تقدیر و تشکرنمایم. اینجاب تمام پیشرفت­هایم را چه در عرصه بازیکنی وچه در عرصه مربیگری رامدیون آموزش­ها و پشتیبانی­های ایشان می­دانم.

در پایان از شما تشکر و برایتان آرزوی سلامتی و موفقیت می­نمایم.